Gebroeders Aaldering draaien tijdens vinylavond

Varsselder-Veldhunten – Op elke eerste vrijdagavond van de maand openen de deuren van het Dorpscafé, dat onderdak vindt in ’t Dorpshuus. Op 6 juni is het weer zover. Nico en Boudewijn Aaldering zijn de dj’s van dienst. Beiden brengen ze hun vinylkoffer mee, vooral gevuld met singles en lp’s uit de vroege jaren zeventig. Jong en oud zijn van harte welkom en mogen zelf ook hun plaatjes meebrengen, al bepalen de kleurrijke gebroeders wat er onder de naald van hun pick-up komt te liggen.

Door Reinier Kroesen

Het Dorpscafé is een initiatief van Jos van Toor, Leo Bruggeman en Henk Masselink. Stuk voor stuk al wat oudere dorpsgenoten, die het aloude plaatselijke café weer tot leven wilden wekken, maar dan wel in een wat modernere opzet. Niet hangen aan de bar, maar een levendige atmosfeer waar ontmoeting en gezelligheid centraal staan. Het draait al enkele jaren en is een succes. Er wordt gekaart, gebiljart en een pot bier gedronken. Soms staat er een regionaal bandje, een andere keer is het gekoppeld aan een workshop, of wordt op een groot scherm gekeken naar een kwalificatiewedstijd van het Nederlands elftal. Voor aanstaande vrijdag zijn de broers Nico en Boudewijn Aaldering gestrikt. Ze hebben een grote passie voor muziek en kunnen beiden bogen op een lange staat van dienst als dj.

KWJ
Om meer over de dj’s te weten te komen spraken we thuis af bij Boudewijn Aaldering (63) aan de Vicarisweg in Varsselder. We namen plaats in een mancave-achtige serre, aan een grote tafel vol met lp’s en losgeklapte platenkoffers. Er liepen grote honden rond, als ik me niet vergis klonk Deep Purple luidt uit de boxen. Een bourgondische setting. Broer Nico (70), die in Overasselt woont, was ook aangeschoven. Het idee voor de samenwerking in het Dorpscafé ontstond thuis op de verjaardag van onze fotograaf Roel Kleinpenning, ook een enorme vinylfanaat. Nico: “We draaien in het Dorpscafé alleen plaatjes die we op vinyl hebben. Boudewijn vroeg me om de tijd van de KWJ, de Keet en het Jeugdgebouw te laten herleven. Eind jaren zestig was er in het Jeugdgebouw op de zaterdagavond voor de Katholiek Werkende Jeugd (KWJ) een ontmoetingsavond. Ik nam dan de bandrecorder van onze vader Bertus mee. Daar hadden we nummers uit de Top 40 mee opgenomen, die band speelden we daar af. Volgens mij hadden we toen nog maar vijf platen, waaronder Woodstock, CCR, In A Gadda da Vida, en enkele singles. Ik vraag me af hoeveel er eigenlijk toen gedanst werd.”

Meisjes
De gebroeders zijn duidelijk liefhebbers van de meer steviger nummers en hebben minder op met het wat softere toenmalige hitwerk zoals El Condor Pasa, In The Year 2525 of Lady D’Arbanville van Cat Stevens. Maar, ze konden in het verleden niet wachten tot het broeierige schuifelnummer ‘Je t’Aime…Moi Non Plus’ voorbij kwam, dat bood kansen bij de meisjes. Nico, die nog altijd oogt als een tijdloze, energie uitstralende hippie weet die periode treffend te verwoorden. “We waren wel katholiek, we waren jeugd, maar werken deden we toen niet.”

De Keet 
Boudewijn: “Wat later draaide ik op de Instuif, ook in dat Jeugdgebouw, en in de Keet.” In dat laatste, tot jongerenontmoetingsruimte omgebouwde kippenhok werden lange tijd fuiven gehouden. “Op de maandagmiddag, tijdens de kermis bij De Tent leverden we vaak een cassettebandje met muziek aan bij de kermisexploitant van de botsauto’s. Die werd dan afgespeeld, we kregen er twee zakken muntjes voor. Na die tijd vertrok ik voor vijf jaar richting Appingedam, als militair.” Nico verkaste later naar de omgeving van Nijmegen. “Ik ben een enorme muziekliefhebber. Draaide veel op feestjes van het Radboud, waar ik destijds een opleiding deed op de intensive care. Een half jaar was ik professioneel discjockey in het Swingcafé in Arnhem, begin jaren tachtig. Een wilde tijd. Verder was ik actief op feesten.” Nico is niet het type dat er tussendoor praat, of nummers aan- of aankondigt. “Ik ben nu af en toe dj in Overasselt, waar in een tent aan de Maas elke zomerzondag wel wat te doen is. Daar doe ik de programmering en als er geen band is draai ik de plaatjes.”

Aanstaande vrijdagavond 6 juni start het Dorpscafé om 20.00 uur. Boudewijn: “Mensen mogen een single meenemen, maar wij bepalen of die ook gedraaid wordt. Ze mogen ook in onze platenkoffers wat uitzoeken.” Gekscherend: “Kom niet met Corry Konings aan, dan mag je achteraan sluiten en is misschien de avond net voorbij als je aan de beurt bent!”