Irene Sohilait - Braam, spin in het web van de bibliotheek, neemt na 38 jaar afscheid. Foto: Roel Kleinpenning
Irene Sohilait - Braam, spin in het web van de bibliotheek, neemt na 38 jaar afscheid. Foto: Roel Kleinpenning foto Roel Kleinpenning

Spin in het web van de bieb neemt afscheid

Maatschappij

GENDRINGEN/ULFT - Thuis woont ze niet tussen de boeken, zoals men zou verwachten. Irene Sohilait (65) is 38 jaar en vijf maanden het gezicht van de bieb in Ulft en Gendringen geweest, maar dat boek gaat op 29 februari dicht. “Hier in de bieb voelde ik me helemaal op mijn plek tussen de boeken. Thuis is dat anders, ik hoef geen kasten vol met boeken, hoewel ik wel erg graag en veel lees.”

Door Walter Hobelman

Voor de vaste bezoekers van de bibliotheek in Gendringen en Ulft is Sohilait een bekend gezicht. “Ik begon ooit met een acht uren contract, op de woensdag- en vrijdagmiddag. Voordat ik bij de bieb begon, werkte ik bij de Welkoop. Daar moesten op een gegeven moment wat mensen weg. Mijn moeder maakte destijds schoon bij de bieb en zij tipte mij over een vacature en zo ben ik de bibliotheekwereld ingerold.”

Voor een leesfreak als Irene was dat geen straf. “Ik ben altijd een lezer geweest. Nog steeds vind ik het fijn om mezelf ‘te verliezen in een boek’ zoals dat zo mooi heet. Lezen is prikkelender dan een film kijken. Zelf beelden verzinnen bij wat je leest, dat is geweldig en geeft rust.”

Zelf beelden verzinnen is geweldig en geeft rust

In de loop der jaren heeft Sohilait de nodige veranderingen meegemaakt binnen de bibliotheek. “Toen ik begon ging alles nog op de ouderwetse manier van stempelen en de kaartenbak. In 1994 kwam de automatisering en dat had weer tot gevolg dat het aantal medewerkers afnam. Waar bij het innemen en uitlenen van boeken eerst werk was voor vier mensen werden dat er twee, of zelfs maar één. Dat was niet altijd leuk.”

Lezen staat onder druk, merkt Sohilait. “Dat is geen nieuws, dat is al jaren aan de gang maar zorgwekkend vind ik het wel. Lezen verrijkt je taal en woordenschat. Ik ben blij dat er weer meer aandacht komt voor lezen op school, dat is binnen de bibliotheek tegenwoordig een hele op zichzelf staande activiteit waarbij scholen en de bieb goed samenwerken. Voorlezen is ook belangrijk en we doen dat hier in Gendringen elke donderdagochtend. Het is leuk om met je kind of kleinkind te komen luisteren en er een gezellige ochtend van te maken.” Vooral onder jongeren vanaf twaalf jaar neemt het leesenthousiasme af. “Veel jongeren lezen alleen nog maar omdat het moet voor school”, zegt Irene. “Maar laten we eerlijk zijn, ook de ouders zelf lezen minder dus ja, wat mag je dan verwachten van de jeugd?”

De tijd dat de bibliobus nog rondreed ligt inmiddels al een aantal jaren achter ons. “Dat stond los van de bibliotheek op zich en werd vanuit de provincie geregeld. Maar het is jammer dat kleine kernen als Netterden, Megchelen en Varsselder niet meer bezocht worden door de bibliobus. Ook dat heeft het leesgedrag van mensen geen goed gedaan.” Ook de corona periode was voor de bibliotheekmedewerkers een uitdagende tijd. “Tassen vol boeken hebben we klaar gezet voor onze leden en we hebben in die tijd goed schoon schip kunnen maken door boeken af te schrijven en beschikbaar te stellen aan onze leden.”

Dat de bibliotheek ook in de toekomst een ‘blijvertje’ is, staat wel vast voor Sohilait. “We zijn nu naast een uitleenpunt ook een informatiepunt, geven cursussen en ook het Informatiepunt Digitale Overheid is in onze vestigingen te vinden. En ook als ontmoetingsplek is de bieb nog steeds een belangrijk plekje in de dorpen.”

Nu Sohilait met pensioen gaat moet ze even gaan zoeken naar een nieuwe invulling voor haar tijd. “De kinderen en kleinkinderen natuurlijk, daar kan ik wat meer aandacht aan geven dadelijk. Ik lees graag (vooral thrillers, WH) en hou van handwerken en fietsen. Ook ga ik graag naar (pop)concerten. Vervelen ga ik me dus niet.”

Wat ze gaat missen weet Irene ook. “De contacten met onze leners, sommigen ken ik al jarenlang en dan bouw je toch een soort van band op. Dat geldt ook voor mijn collega’s, ook die ga ik missen. Net als ‘de sfeer van de bieb’, want het is toch een bijzondere en prettige omgeving om te werken.”

De laatste werkdag van Irene is op 29 februari. “Een bijzondere datum, want het is ook onze trouwdatum. We zijn elf jaar geleden getrouwd”, zegt ze lachend. “In 1980.” Het afscheid wordt niet groots gevierd en dat vindt Irene ook helemaal niet zo erg. “Het is goed geweest. Het is nu tijd voor wat anders.”

Advertenties doorgeplaatst vanuit de krant