Afbeelding

7567777

Opinie

7567777

Dit wordt een schijtverhaal. Het is een klein relaas over een grote boodschap. Ik duik niet de geschiedenis in over spijsvertering en poepen. Dat heeft Midas Dekkers al gedaan in zijn boek De kleine verlossing of de lust van ontlasten. Het wordt een verslag over de onheilstijding dat er iets niet goed zat in mijn darmen en het vervolgtraject.

Hoe het begon. Ik had al enkele keren een envelop in huis gekregen van het Bevolkingsonderzoek Darmkanker. Je moet een beetje poep retourneren voor labonderzoek. Daar deed ik maar niks op uit. Waarom ook? Het afgaan ging mij goed af. Voor het uitgaan moest ik vaak eerst even op de pot. Lastig maar altijd ontlastend. Wilde de struisvogel in mij het onheil niet zien aankomen? Nadat mijn partner mij voor “schijtlaars” uitmaakte, vroeg ik maar zo’n onderzoek aan. Prompt kwam antwoord dat er bloed was ontdekt. Paniek! Doemdenken is een populaire bezigheid in ons gezin. Er was maar meteen een afspraak voor mij gemaakt in het Streekziekenhuis Koningin Beatrix in Winterswijk, kortweg SKB. Het Slingeland ziekenhuis in Doetinchem kende ik, maar het hospitaal in Winterswijk niet. 

Op naar Winterswijk voor een gesprek met de internist. Het SKB zag er verrassend uitnodigend uit. Na binnenkomst zou ik alleen maar vriendelijk en behulpzaam personeel ontmoeten. Ik werd ingeschreven als patiënt 7567777. De internist kwam langs de wachtkamer en vertelde dat het tien minuten later zou worden. Ik maakte mij geen zorgen. Zorgverleners en bloembollen lopen uit. Het werden er 40. Ik leverde mijn ingevulde vragenformulier in en vervolgens stelde hij mij die vragen nog een keer. Een week later zou er een darmonderzoek oftewel coloscopie worden gedaan. Het klinkt eng en dat is het ook. Informatie in mijn kennissenkring leerde dat velen mij voorgingen. “Stel je niet aan.” “Je voelt niks.” Dat waren over het algemeen de reacties op mijn nieuwsgierige vraag naar de ervaringen.

De dag vooraf moest ik laxeren. Spetterdespat! Dat zegt voldoende. De volgende dag had ik een chauffeur geregeld en weer ging het naar Winterswijk. In de hal van het SKB stond ik genoteerd en werd me de weg gewezen. Ik bladerde in een Libelle van twee jaar geleden en al snel kwam Sofia. De verpleegster leidde me naar een kamer waar ik op bed ging liggen en reed me naar de scopiekamer. Daar wachtte de internist en een gezellig duo verpleegkundigen. Ze praatten mijn angstige spanning weg. Ik kreeg een roesje, voelde niets, maar sliep ook niet en keek gezellig mee op een scherm naar de reis naar het middelpunt van de darm. Ik was de hoofdrol in een aflevering van Discovery Channel. Er waren geen onregelmatigheden te zien.
Opluchting!

Advertenties doorgeplaatst vanuit Gelderse Post Oude IJsselstreek