Familie

Afstand, jaren en tijd, het is allemaal relatief. Waar een Achterhoeker graag in Arnhem of Nijmegen winkelt, hoor je een ander roepen dat ‘ie niet zo ver van huis’ gaat, en weer een ander roept dat ie lekker online inkopen doet. Wat voor de een een beste afstand is, is voor de ander ‘om de hoek.’ 

Zelf genoot ik afgelopen paasweekeinde van de familie. Dat is niet zo vanzelfsprekend als het klinkt, want een van mijn zusjes, met vriend en kinderen, woont letterlijk aan de andere kant van de wereld. Even terug in Nederland wil iedereen ze ontmoeten, knuffelen, even bijpraten en leuke dingen doen. Een vakantie van meerdere weken in Nederland is eerder vermoeiend dan om uit te rusten, weten ze inmiddels.

Wat opmerkelijk is, is dat ik nu veel meer en beter contact heb met ‘zussie’ dan bijvoorbeeld ten tijde dat ze in Arnhem woonde. Natuurlijk zagen we elkaar wel eens, maar we belden vooral en ieder leefde zijn/haar eigen leven. Ik ben nieuwsgierig naar het land waar ze nu woont, waar ze bijvoorbeeld Hemelvaart en tweede pinksterdag niet kennen en gewoon aan het werk moeten. 

Een land waar de leerplicht anders wordt gedefinieerd dan bij ons en waar schoolkostuums nog gemeengoed zijn, om op de basisschool geen onderscheid in kleren te zien tussen ouders die mooie kleding kunnen betalen en zij die de eindjes aan elkaar moeten knopen. 

Een land met een ander klimaat, een andere politieke infrastructuur, een andere verenigingsleven en een ander toerisme-aanbod. Ik ben dankbaar dat ik zusje een paar keer trof tijdens haar afgelopen vakantie. Dat ik daarvoor een paar uur moest reizen, staat in geen verhouding tot hun inspanning om ons in Nederland te kunnen zien.   

Ik gun het iedereen dat, hoe ver weg familie ook is, om het gevoel van familie te ervaren. Er lijkt me namelijk niets vervelender niet bij je familie terecht te kunnen, mooie dingen niet uit te kunnen dragen en verdriet niet meer te kunnen delen. 

Ik zie het veel te vaak om me heen, zonder hiermee een oordeel te willen vellen over de redenen waarom mensen elkaar blokkeren, negeren, irriteren of passeren. Vaak is communicatie en misverstanden een oorzaak, soms gedragingen en heel soms onverenigbaarheid van karakters. 

Even denk ik aan de bewoners van een asielzoekerscentrum. Zij hebben familie in hun vaderland achtergelaten in de hoop op een veilige omgeving. Geen familie meer in de buurt. Gelukkig ken ik zelf die troubles niet.