Bezorgd
OpinieMijn eerste baantje was krantenbezorger bij Wegener. Om de hoek bij de Kwaksmölle in Varsseveld vulde ik bij mevrouw Jansen mijn fietstas met het Gelders Dagblad. Afgelopen week herhaalde het verleden zich, want wellicht zag u een verwaaide plok met kalende kruin, op slippers en met een kratje kranten op een steekwagentje door uw straat stiefel’n? Het eerste adres waar ik een kersverse Gelderse Post die ik een paar dagen eerder zelf had samengesteld door de bus deed? Het voormalig huis van mevrouw Jansen. De cirkel werd rond. Zelden voelde ik me zó verbonden met u, onze lezers - letterlijk van deur tot deur.
“Ik zag ow al aankom’n. Wat fijn da’w weer ne krante heb, want sinds januari kriege wi’j gin Gelderse Post meer”, maar ook: “Al enkele weken hebben we de Gelderse Post gemist, een krant die door de bewoners erg op prijs wordt gesteld en van a tot z wordt gelezen.” Een selectie uit de complimenten en bezorgde reacties die ons momenteel om de horen vliegen.
Misschien hebt u het al gelezen, in de krant of online. Sinds 1 mei wordt de Gelderse Post, net als de andere veertien kranten van Achterhoek Nieuws, zoals bijvoorbeeld de Aalten Vooruit, de Berkelbode, De Band, het Contact of het Doetinchem Vizier, door een andere organisatie verspreid. Deze nieuwe wekelijkse verspreiding van in totaal 188.000 kranten verloopt helaas nog niet vlekkeloos en ik begrijp en deel uw bezorgdheid.
Als een krant niet komt, mist iemand misschien het nieuws over een brugsluiting, een raadsbesluit, een sportuitslag of een muziekuitvoering. Maar je mist ook iets groters: het gevoel onderdeel te zijn van een gedeelde werkelijkheid. Zonder lokale krant leeft iedereen in zijn of haar eigen bubbel. Op je telefoon lees je wat het algoritme je gunt, maar de krant biedt ook wat je níet had opgezocht. Het onverwachte maakt ons wijzer en de geest en de democratie floreren bij serendipiteit.
Papier verbindt, als het de weg naar de voordeur vindt. Het is een lijntje naar betrokkenheid, naar overzicht en inzicht. Naar het besef: “Ik leef niet alleen in dit dorp, we doen het samen.” Ook wij werken iedere dag samen aan een oplossing voor de bezorging en ondertussen blijf ik zelf ook lopen. Niet alleen om de kranten rond te brengen, maar ook om het gesprek gaande te houden. Want zonder gesprek verdwijnt het gespreksonderwerp en misschien wel de gemeenschap zelf. Hopelijk hebben we voor de zomer in de hele Achterhoek de bezorging weer op de rit. Of is dat toekomstmuziek?
Meindert Bussink
