Democratie

We leven in Nederland in een democratie, en dat is een groot goed, waar we best dankbaar voor mogen zijn. Helaas is de definitie van dat mooie woord ietwat uitgehold als je de Haagse hoofdrolspelers van de Nederlandse politiek verbaal rollebollend over straat ziet gaan.

Na wéér een val van het kabinet is er van wederzijds respect weinig sprake, zijn potentële premiers meteen in de campagnestand en daarbij hoort natuurlijk lekker met het vingertje wijzen. Natuurlijk gaat niet alles goed, maar je vraagt je soms af of de heren en dames Haagse politici wel een spiegel thuis hebben. Het zou ze sieren om er ook eens in te kijken en zich af te vragen wat hun bijdrage de laatste periode is geweest aan een beter Nederland.

De versnippering in het Nederlands parlement komt het land niet ten goede. Nog meer van die betweters achter de interruptie-microfoon louter en alleen om een paar volzinnen uit te blèren die dan weer op de socials kunnen worden gedeeld voor hun achterban. Iedereen die mag stemmen, kan zijn  invloed dit najaar  aanwenden. Wie niet stemt, moet zijn mond houden.

Iets dichter bij huis blijft het in de gemeente hard werken op tal van terreinen. De DRU Cultuurfabriek is er een van. Nu er meer en meer inzicht is in de lege portemonnee van de organisatie, blijkt weer dat er voor- en tegenstanders voor hulp aan deze organisatie zijn. Ook daarvoor geldt dat als iemand het er niet mee eens is, stem dan op mensen die daar tegen zijn. Vind je cultuur belangrijk, laat dat dan weten. Dat klinkt simpel, maar dat is het ook.  

Ik heb gelukkig nooit in een dictatuur geleefd. Het lijkt me ook helemaal niets. Wél ken ik de nodige mensen die dat overkomen is. Herkenbaar is de angst in hun ogen, bang dat achter elke boom de overheid meekijkt, niet vrij in hun denken en laten. Dat merk je in hun woordkeuze, in hun gelaatsuitdrukking en in initiatiefloos gedrag. Ik gun hun zo een vrije manier van leven. 

Ook al zijn er in een land verkiezingen, dat wil trouwens niet zeggen dat er een democratie heerst. Vraag dat maar even na in Moskou. Er zijn daarnaast wereldleiders die gekozen zijn, maar zich vervolgens als een dictator gedragen. 

Hoewel ook ik het nodige heb aan te merken over het reilen en zeilen in Den Haag en dichtbij huis, moet ik soms ook mijn zegeningen tellen. En blij zijn dat ik in een democratie geboren ben. Dat geluk heeft niet iedereen.