Failliet
OpinieWaarschijnlijk vindt u het ook een rare gedachte om alle voetballers uit de gemeente onder te brengen in één groot complex in Ulft. Kinderen, jongeren, maar ook volwassenen en 50-plussers vinden het fijn om lokaal een balletje te trappen. Om voor een paar uurtjes trainen 5 tot 15 kilometer te moeten fietsen, is een beetje uit verhouding. Toch is dit wel wel wat er van muzikanten en hun publiek gevraagd wordt.
Een week nadat het DRU Industriepark van het college een nieuwe miljoeneninjectie krijgt via een faillissementsinfuus, diverse accounts rekenden al uit dat het slechts een kwestie van tijd is voordat de hand weer wordt opgehouden, wordt bekend dat voormalig legendarisch poppodium de P8 na 45 jaar stopt.
Na anderhalf jaar, en met de net veiliggestelde financiële impuls, wordt er bij de DRU wel ineens flink gesneden in de kosten: acht mensen vertrekken en de receptie verdwijnt. Of hiermee de inkomsten zullen stijgen is de vraag, maar de exploitatie van 2025 zal er ongetwijfeld beter uitzien. De vraag is nog wel wanneer deze jaarcijfers openbaar worden gemaakt, want die van 2024 zijn er anno november 2025 nog steeds niet.
De Ulftse businesscase van weleer, legendarisch veel pannen maken, en de bijbehorende emoties van generaties inwoners die er hebben gewerkt, bieden geen inhoudelijke argumenten om een compleet nieuw bedrijfsmodel, een Cultuurfabriek en een innovatiehub, te vergoelijken.
Als de legendarische status en het emotionele argument wél legitiem zijn, dan zou dat ook voor de P8 moeten gelden. Generaties muzikanten maakten daar hun broodnodige meters en bezoekers ervoeren er intieme lokale concerten. Maar daarvoor kwam geen financiële injectie.
Geheel in lijn met de landelijke trend van de laatste decennia, waarin cultuurpaleizen verrezen ten koste van de kneuterige maar leerzame knutselplekken, verrees in Ulft een poppodium met de uitstraling van een theater, inclusief bemande garderobe en receptie. De rock-’n-roll van wijlen de Kwaksmölle in Varsseveld, ’t Silvoldse Pakhuus, i’Varca in Lintelo en nu ook de P8 in Terborg, plekken waar menig geluidsman, muzikant, programmeur en organisator in spé tegen de lamp leerde lopen en door die ervaring nu een succesvolle culturele ondernemer is, is nooit in de Ulftse Cultuurfabriek neergedaald. Het is geen knutselfabriek, maar eerder een erfgoedtheater en door de niet rendabele begroting een pastiche van een podium.
Met mijn band van weleer repeteerde ik wekelijks in de Kwaksmölle en trad ik regelmatig op in bovengenoemde zaaltjes. Ik ontmoette er muzikanten en technici voor het leven. Het waren allemaal kleine, maar essentiële schakels in een netwerk van de lokale popcultuur. De DRU is nog niet failliet, maar de lokale popcultuur van kleine zaaltjes en speelplekken wel steeds meer.
Meindert Bussink
