Wat is dark fiber en wie heeft er baat bij?

De techniek blijft zich voortdurend ontwikkelen. Ook op het gebied van connectiviteit met het internet, want we blijven immers meer en meer data verbruiken. In het ligt van internetconnectiviteit duikt de term dark fiber de laatste jaren steeds vaker op in discussies over telecommunicatie, bedrijfsnetwerken en datacenters. Maar wat betekent het nu eigenlijk precies? En voor wie is dark fiber bedoeld? Die vragen proberen we te beantwoorden in dit artikel.

Wat is dark fiber?
Dark fiber is een glasvezelkabel die wel is aangelegd, maar nog niet actief gebruikt wordt. De infrastructuur ligt dus al in de grond, maar er loopt geen lichtsignaal doorheen. Je kunt het zien als een spoorlijn die al is gebouwd, maar waar nog geen trein op rijdt. Die ongebruikte infrastructuur wordt verhuurd aan op geleased door partijen die er dan exclusief gebruik van kunnen maken. Die partij kan vervolgens zelf bepalen welke apparatuur hij gebruikt, hoeveel capaciteit er beschikbaar en hoe het netwerk wordt beveiligd. Kort samengevat: een fysieke infrastructuur zonder dienst erop waarbij de huurder zelf de rest regelt, waarmee deze er een soort privé-snelweg van kan maken.

Hoe werkt dark fiber technisch?
Laten we dan even kijken naar het technische aspect van dark fiber. Omdat het gaat om een glasvezelverbinding, wordt er gebruikt gemaakt van lichtsignalen om data te versturen. Dit gebeurt met behulp van lasers. Bij de ontvanger vertaalt netwerkapparatuur het signaal tot iets dat bruikbaar is voor apparaten. Een grote troef van dark fiber ten opzichte van gewone glasvezelabonnementen, is dat je meerdere lichtsignalen tegelijk kunt gebruiken. Dit gebeurt via iets wat men DWDM (Dense Wavelength Division Multiplexing) noemt. Dit betekent in de pratkijk dat je tientallen datastromen tegelijk over één vezel kunt sturen, elk op hun eigen lichtgolflengte. Daardoor kan een dark-fiberverbinding vaak veel meer capaciteit bieden.

Wie heeft er baat bij dark fiber?
Dark fiber is voor de gewone consument niet zo relevant, want die kan prima uit te voeten met een gewoon consumentenabonnement voor glasvezelinternet. Wel interessant is het voor organisaties die maximale snelheid, controle en veiligheid nodig hebben. Grote bedrijven, mediabedrijven, banken en zorginstellingen kunnen met dark fiber profiteren van een vrijwel onbeperkte capaciteit, zelf te bepalen snelheden en volledige netwerkcontrole, wat cruciaal kan zijn bij belangrijke en gevoelige bedrijfsprocessen. Datacenters en cloudproviders gebruiken op hun beurt dark fiber voor razendsnelle replicatie, dubbele verbindingen en eigen beveiliging tussen locaties. Ook de zorg en overheid kiezen ervoor om te voldoen aan de hoge privacy-eisen en om onafhankelijk te kunnen zijn van commerciële providers. Ook is dark fiber ideaal voor organisaties met meerdere vestigingen, omdat zij daarmee een supersnelle, veilige en kostenefficiënte privé-infrastructuur op het gebied van internetconnectiviteit kunnen opzetten.

Met andere woorden, dark fiber staat voor maximale vrijheid op het gebied van internetconnectiviteit. Maar als gewone consument zal je er niet mee in aanraking komen. Het is immers vooral aantrekkelijk voor partijen die volledige controle willen over snelheid, veiligheid en netwerkcapaciteit. Natuurlijk hangt er ook een prijskaartje aan. Het is zeker duurder dan een standaard internetabonnement, maar voor organisaties met hoge eisen is het een investering die zich snel terugbetaalt.