Oude IJsselstreek schoffeert haar burgers op schandalige wijze
Het DRU-drama, dat met de maand groter wordt en uit haar financiële voegen dreigt te gaan barsten, is inmiddels een kwestie, die iedere burger aangaat. Van oud tot jong, van arm tot rijk, van voor- tot tegenstander. Zijn ze geen bezoeker, dan raakt het hun portemonnee. Immers onze gezagsdragers beslissen op dit moment rücksichtslos over de wijze waarop ze erin worden betrokken. Gezagsdragers, die klakkeloos de onsamenhangende, destructieve visie van de directeur blijven volgen. Daar waar inmiddels overduidelijk het failliet van de DRU voor iedereen zichtbaar is, weigert de meerderheid in de raad zich te ontdoen van hun meterslange oogkleppen. Volharden in luchtkastelen; geen ongelijk toegeven; dit alles met de burger als onuitputtelijke financier, die niets te vertellen heeft en ook niets mag weten. De bestuurders hebben de wijsheid in pacht. Het schuurt inmiddels aan alle kanten. Van tekorten boven de miljoen schrikken we geen eens meer; er loopt nog iets van ongeoorloofde overheidssteun, wat volgens een paar professoren het geval is en kan leiden tot catastrofale omvang. De accountant durft geen goedkeuring meer te geven. De burger wordt zoet gehouden met verstrekte leningen, waarvan het zeker is dat ze nooit zullen worden terugbetaald. Waar de cijfers ooit voor iedereen zichtbaar waren, zijn ze nu ineens geheim. De bureauladen van de raadsleden liggen inmiddels boordevol met geheime stukken, waarvan de inhoud zich laat raden en ervan afdruipt. De burgers voelen het wel aan. Geheimhouding waarvan de argumenten slaan als een tang op een varken; de lading niet dekken. Iedere burger begrijpt dat de werkelijke reden anders is, namelijk het verbloemen van het grote falen, niet beseffende dat dit ooit een keer boven water komt. Daar waar democratie en transparantie wordt gepredikt gebeurt het omgekeerde. Iedere burger wordt thans betrokken in deze wanorde. Ze mogen niet weten hoe het zit. Wel betalen, maar niet weten waarvoor.
Het college voert met steun van de coalitiepartijen een bedenkelijk, bijna achterbaks, spel om het eigen gezicht te redden. Burgers worden op zij gezet en mogen machteloos toekijken hoe de politiek zich heeft gepositioneerd aan de rand van een ravijn, en daar hun geld als een waterval in laat stromen. Raadsleden, die met afgedwongen geheimhouding zodanig de mond wordt gesnoerd, dat zij geen eens een deskundige mogen raadplegen of overleggen met degenen, die hen hebben gekozen. De deksel op een beerput, die er een keer met een enorme knal zal afvliegen. De brokken zijn dan voor de burgers. De veroorzakers hebben hun hielen gelicht en genieten mogelijk van een riant wachtgeld en wellicht nog een Koninklijke onderscheiding. Zelden meegemaakt dat een gemeentebestuur zo schaamteloos met haar burgers omgaat. Schandalig.
Henk van Garderen