“Ik ben wie ik ben”

do 4 jun, 14:01 Maatschappij

HEELWEG – Met de vorming van het nieuwe college van B&W in Oude IJsselstreek is er een eind gekomen aan acht jaar wethouderschap van Ben Hiddinga. Sinds april 2025 had hij wegens ziekte zijn werkzaamheden al neergelegd. De wethouder die bekend stond om zijn ‘bouwen, bouwen, bouwen’ quote, kijkt met dankbaarheid terug op zijn ambtsperiode.

Door Walter Hobelman

“Het was prettig dat ik een portefeuille had waar ik wat van wist”, stelt hij vast. Een groot deel van zijn werkzame leven is hij op verschillende plaatsen in Nederland actief geweest op het gebied van ruimtelijke ordening. Onder andere als stedenbouwkundig beleidsmedewerker. “Heel erg leuk om te doen, maar op een gegeven moment wilde ik toch meer zélf beslissingen nemen in plaats van plannen uitwerken en voorbereiden”, vertelt Hiddinga. “Ik kwam in contact met Lokaal Belang en heb als fractieassistent en raadslid in de gemeenteraad gezeten. In 2018 ben ik wethouder geworden en daar heb ik nooit spijt van gehad.” Hiddinga voelt zich thuis in Oude IJsselstreek. “Geen grote gemeente, maar wel met een gevarieerd aanbod dorpen, kernen en een stad. Allemaal met hun eigen aardigheden.”

Plannen maken
De eerste vier jaar (2018-2022) stond vooral in het teken van plannen maken. “We hebben op allerlei terreinen veel bedacht in die tijd. De vier jaar daarna was het de bedoeling om die plannen ook echt uit te voeren. Dat is deels gelukt en deels ook niet omdat we werden ingehaald door uitdagingen als stijgende kosten, een stagnerend stroomnet en dergelijke zaken. Dat heeft me wel eens ontmoedigd. Ik kan er slecht tegen als dingen haperen. Steeds opnieuw moesten we uitleggen aan de gemeenteraad en de inwoners waarom het soms niet zo snel ging als iedereen had gehoopt.”
Wat Hiddinga ook frustreert is het overschot aan regels. “Er was altijd wel iets of iemand die op de rem trapte. We hebben het te moeilijk gemaakt voor elkaar en maken in dit land regels om andere regels te vergemakkelijken, hoe bizar is dat?”
Over de samenwerking tussen de raad en het college is hij zeer te spreken. “Natuurlijk wringt het soms, maar we mogen in Oude IJsselstreek blij zijn met een raad waarin de volksvertegenwoordigers kritische vragen durven te stellen.”

Sociaal hart
Ben deed zijn werk als wethouder vanuit zijn ‘sociale hart’, zoals hij dat noemt. “Ik vind dat iedereen recht heeft op een plek waar men zich op zijn gemak kan voelen en in zijn eigen zelfstandigheid kan voorzien. Dat iedereen gelukkig kan zijn op zijn eigen manier.” Wat hij mooi vindt aan Oude IJsselstreek is de diversiteit van de gemeente. “Het lijkt vaak een agrarische gemeente met veel groen, maar we hebben ook een heel rijk bedrijfsleven, met bedrijven die over de hele wereld filialen hebben en van betekenis zijn. Dat is een verborgen kracht. We kunnen hier heel veel, maar we zeggen het te weinig.”

Volgens Ben is hij in zijn wethouderschap als mens niet veranderd. “Ik ben wie ik ben. Maar ik ben wel bewuster in het leven gaan staan. Door mijn werk, maar ook door mijn ziek-zijn.” Hij vertelt openharig over de ongeneselijke vorm van kanker die zijn lichaam teistert. “Gelukkig slaat de immunotherapie tot nu toe goed aan en voel ik me goed. Uiteraard zijn er momenten waarop ik besef dat ik niet kan genezen. Ondanks dat wil ik nog veel dingen blijven doen.”

Alpe d’HuZes
Deze week is hij samen met zijn zoon Thomas in Frankrijk en doet op 4 juni mee aan Alpe d’HuZes. “We gaan lopend de berg op. Ongeveer veertien kilometer lopen met eenentwintig bochten. We verwachten er maximaal vier uur over te doen.” Dat het een emotionele uitdaging is beseft Ben terdege. “We hebben als gezin het nodige voor onze kiezen gehad en hebben dat nog steeds. Maar ik ben blij dat ik dit nog kan doen. De afgelopen tijd heeft Ben veel geld ingezameld voor KWF, voor het onderzoek naar kanker. “Het zou fantastisch zijn dat er ooit een medicijn tegen deze ziekte is. Al is het dan niet voor mij, dan is het in elk geval van belang voor een ander.” De teller staat op het moment van interviewen op bijna dertigduizend euro voor ‘team Hiddinga’. En met de QR code bij dit artikel kan iedereen nog een donatie doen.

Ben hoopt ook volgend jaar de berg weer op te gaan. “Afhankelijk van hoe ik me dan voel uiteraard. Maar ik wil niet bij de pakken neerzitten en ga ook op zoek naar een zinvolle invulling van mijn tijd. Ik wil me inzetten voor anderen die met dezelfde problemen te maken hebben als ik. Ik heb een mooie tijd gehad, dat gun ik anderen ook.”

Alpe d’HuZes is een uniek sportief evenement waarbij zoveel mogelijk geld wordt ingezameld voor onderzoek naar kanker en naar verbetering van de kwaliteit van leven van mensen met kanker. De eerste donderdag van juni gaan 5000 deelnemers fietsend, hardlopend of wandelend de Alpe d’Huez op. Ze beklimmen deze berg maximaal zes keer, met als motto: opgeven is geen optie.