Tine Visser gestopt met haar brood- en banketbezorgservice

GENDRINGEN – Vrijdag 25 juli reed Tine Visser haar laatste ronde als brood- en banketbezorger in het buitengebied van de Oude IJsselstreek. Ze richtte daarvoor ruim elf jaar geleden haar eigen onderneming op: Tine’s Brood en Zo. Daarbij betrok ze haar waren bij bakkerij Ebbers in Terborg. Visser is gestopt om puur praktische redenen en pakt binnenkort haar oude werk weer op in de kinderopvang. De klanten gaan haar enorm missen, zo bleek. Een opvolger is er niet.

Door Reinier Kroesen

“De klanten zullen haar missen, behalve brood en banket bracht ze ook een glimlach”, zegt Marjet Duenk, een trouwe afnemer van Tine’s Brood en Zo. Daar is, aan haar eettafel te zien, geen woord van gelogen. Het staat afgeladen vol met feestelijk ingepakte flesjes wijn, kaarten, dozen chocolade en cadeauverpakkingen met badproducten. Er zijn zelfs wijnkistjes en broodplanken geschonken die heel creatief verfraaid zijn met het logo van Visser haar onderneming. Veel klanten, hoofdzakelijk uit Bontebrug, Gendringen, Megchelen, Ulft, Netterden, Voorst, Varsselder-Veldhunten maken duidelijk dat na 11,5 jaar trouwe dienst ze het jammer vinden dat Visser is gestopt.

Buitengebied
De goedlachse Visser is beduusd van al die belangstelling. “Niet normaal, ik wist wel dat ze mijn werk waardeerden, maar dit....” De broodbezorgservice kwam toevallig op haar pad. “Ik ben van oorsprong kinderverpleegkundige, werkte op de kinderafdeling van Slingeland. Mijn man Paul was heel lang bakker. Toen de kinderen kwamen werd het lastig met onze onregelmatige diensten. Daarop ben ik gaan werken bij Berend Botje, het kinderdagverblijf in Gendringen. Begin 2013 moest daar bezuinigd worden en verloor ik mijn baan. Mijn man werkte toen bij Bakkerij Ebbers in Terborg. Er was al iemand die brood rondbracht, maar ze zochten uitbreiding. Ze wilden het bezorggebied vergroten en die uitdaging ben ik aangegaan. Ik koos voor het buitengebied om het daar leefbaar te houden. Ik schreef een ondernemersplan, kocht een bus en startte een webshop voor het bestellen van brood en banket. Uiteindelijk leidde dit tot een onderneming met de naam Tine’s Brood en Zo. De klanten bestelden bij mij, ik kocht het brood en banket in bij Ebbers.”

Mobiel
“Het contact met mijn 330 klanten heb ik altijd erg fijn gevonden. Voor hen is de bezorging toch een stukje gemak. Altijd sprak ik met ze af waar ik het brood kon neerleggen als ze niet thuis zouden zijn. Dan werd ergens een kistje neergezet, of ze hingen een tas klaar. We hielden contact via WhatsApp, de mail of telefonisch. Ik was altijd bereikbaar, al bleef ’s nachts mijn mobiel beneden! Voor elk gebied had ik vaste bezorgdagen. Om acht uur ging ik naar de bakkerij om al het brood te snijden en in te pakken, twee dames hielpen mij daarbij. En daarna op pad.”

Visser deed de bezorging met veel plezier, maar besloot toch te stoppen. “Al met al maakte ik meer dan veertig uur per week. De kosten stijgen. Van de bus, van het personeel. En dan ga je denken of dit allemaal nog reëel is. Wil ik dit nog heel lang blijven doen?” Met het oog op de toekomst en haar leeftijd wilde Visser meer zekerheid en regelmaat. Ze kon gelukkig weer terugkomen bij Berend Botje, nu onderdeel van Humankind.

Mooder
“Ik had veel oudere klanten, maar net zoveel jongeren. Vaak tweeverdieners, die voor het gemak gaan.” Het sociale aspect van haar werk gaat ze erg missen: “Afgelopen week begonnen twee dames van in de tachtig nog te huilen bij mijn afscheid. Laatst was er een klant overleden, die thuis opgebaard was. Haar zoon zei ‘Wi’j mooder nog effen zien?’. Het bijzondere was dat hetzelfde gebeurde toen de vader overleed een aantal jaren geleden.” Deze kant van het werk was voor Visser net zo belangrijk als het zakelijke aspect: “Je maakt zoveel samen mee met klanten, je weet zoveel van de gezinnen. Dat maakte het voor mij zo leuk. Mensen die de deur voor je openlaten zodat ik het brood op het aanrecht kan leggen. Of klanten die een briefje ophangen dat er een ijsje voor me in de vriezer ligt bij warm weer.”

Den Haag
Dyana de Boer, op de foto afgebeeld, is een van de voormalige klanten van Visser: “Zij is vanuit Den Haag hier komen wonen. Altijd zo enthousiast. Al de eerste keer dat ze wat bestelde op de website schreef ze op z’n Haags: ‘Ach meid! Ziet er allemaal zo lekker uit!’. Dan had ze in de zomer weer een icekoffie voor mij in de koelkast staan, of kreeg ik haar cadeautje van de Postcode Loterij, omdat ik zo goed voor haar zorgde. Echt je kunt je geen warmer welkom voorstellen.”

Met het vertrek van Visser valt de bezorging in het buitengebied stil: “Er is geen opvolger voor mij, gekscherend zei ik afgelopen week dat niemand er nog brood in ziet. Maar men kan gewoon nog bij Bakkerij Ebbers terecht. Alleen ik stop, de verkoop in de winkel aan de Vulcaanstraat in Terborg gaat gewoon door.”