
’t alozie
OpinieAfgelopen maand is er thuis veel veranderd, want ik ben verhuisd. In de woonkamer heb ik een nostalgisch hoekje ingericht met de leren stoel van mijn opa, de boekenkasten die mijn schoonvader maakte, het nachtkastje van mijn moeders opa met daarop mijn platenspeler en de eerste plaat van mijn zoons opa. Spullen hebben een verhaal en verhalen vertellen ons wie we zijn. Een verhuizing is natuurlijk het moment om van spullen afstand te nemen, maar tevens om ze te koesteren.
Zo koestert mijn vader al jaren het horloge - ’t alozie - dat mijn opa kreeg uit de nalatenschap met daarbij een handgeschreven briefje waarom hij deze destijds naar Canada stuurde en aan zijn broer schonk. Alleen ’t alozie of alleen ’t briefje is al betekenisvol, maar de combinatie is nog waardevoller. Zo kijk ik ook naar deze krant. De combinatie van nieuws en historie is waardevol.
Nieuws bestaat bij de gratie van historie. Als er niets verandert is er geen nieuws. Geschiedenis biedt ons context om het nieuws te duiden. Of in de woorden van Shakespeare: “What’s past is prologue”. Toen ik precies een jaar geleden begon met mijn Toekomstmuziek columns, schreef ik bij We hebben elkaar nodig: “Uw verhalen, persberichten en tips maken samen met de input van onze correspondenten deze krant. Van onze verhalen kunt u als lezer zelf ook weer een boodschap als zender verspreiden. Zo bezien hebben we elkaar nodig. Net als elders in de samenleving.”
Bewust blik ik nu weer terug, om als columinst persoonlijk context te geven en als redactiecoördinator van de Gelderse Post u te bedanken voor alle persberichten, verhalen en reacties via de mail of telefoon. Met de Gelderse Post proberen we niet alleen nieuws te publiceren, maar ook context te bieden vanuit verschillende perspectieven. Een interview met trainer Mollenvanger geeft context aan een wedstrijdverslag van het Terborgse Vollverijs, het Fotohuuksken verbeeldt het verleden voor nieuwe generaties, een zelf geschreven bijdrage van de kinderredactie geeft een inkijkje in de wereld van het kind en een ingezonden brief van voormalig Pakhuus directeur De Kort, herinnert ons aan de uitgangspunten van het DRU Industriepark.
Helaas past niet alles altijd in de krant en is de papieren editie een wekelijkse selectie van gebeurtenissen in onze gemeente, ‘maor online hek plek zat’, zeg ik vaak. Blijf ons dus voeden met nieuws en achtergronden, zodat wij u kunnen blijven informeren.
Ik wens u allemaal een gezond, gelukkig en geïnformeerd 2025.
Meindert Bussink










