Radio
OpinieHet medium radio is zijn magie meer en meer aan het verliezen. Is dat erg, nee dat niet. Vind ik het jammer, ja dat wel. Ooit was radio een communicatiemiddel waar je u tegen zei, maar tegenwoordig is dat ingehaald door internet. We worden amper meer verrast, weten al veel door onze nieuwsgaring en ons gedrag op ons mobieltje.
Ik was fan van uiteenlopende programma’s met bijvoorbeeld Kees Schilperoort, de Top 40 op vrijdagmiddag, Mart Smeets en miste ik vele zomers lang geen minuut van Radio Tour de France, ook al werd ik gek de plaatjes van Charles Aznavour, Julien Clerc en Jacques Brel. Vroeger werd er overgeschakeld naar Theo Koomen en visualiseerde de luisteraar de woorden van de verslaggever. Tegenwoordig wordt een verslaggever van dienst aangekondigd met ‘We gaan naar Anne de Jong bij Feijenoord dat net op voorsprong is gekomen, is het niet Anne?”
Weg magie, weg visualisatie, weg spanning. Dit bovenstaande geldt natuurlijk niet alleen landelijk, ook regionaal wordt het meer en meer behelpen. Provinciale zenders dienen alleen nog als spin-off van het landelijke netwerk. Muziek voert de boventoon, maar als ik daarvoor Omroep Gelderland aan moet zetten, kan ik me beter wenden tot Spotify, dan heb ik ook nog invloed op wat ik beluister. Zelf begon ik mijn journalistieke carrière ooit bij een ziekenomroep ergens in Nederland. Uit pure en nieuwsgierigheid, op 15-jarige leeftijd en amper beseffend dat onze hobby in die paar verzorgingshuizen en het ziekenhuis misschien maar vijf tot tien luisteraars opleverde (ik houd het nu ruim aan). Nu snap ik dat als je met een driedubbele beenbreuk en een hersenschudding in de kreukels ligt, je niet dat schelpje in je oor peutert om te luisteren naar de uiteenlopende muzieksmaak van een puber, een voetbalwedstrijd in de GVB (dat bestond toen nog (Gelderse Voetbal Bond) of naar de klassieke smaak van een senior met een instabiele stem, vergelijkbaar na een avond flink zuipen.
Regionaal hebben we Optimaal FM / Regio 8 in onze ether. Ook daar is de programmering ten opzichte van twintig jaar terug veranderd, maar ze doen het goed met veel minder budget dan Omroep Gelderland. Coryfeeën als Twan van Zee en Allard Ross zijn in het weekeinde gelukkig nog steeds te beluisteren met programma’s waarin de Achterhoek terugkeert. Ook met muziek, dat is waar, maar je krijgt er nog in ieder geval wél een regionaal gevoel bij.
Sinds mijn vorige column ben ik de 50 jaar gepasseerd, ik word oud(er), maar ben best tevreden in de huidige tijd. Toch merk ik dat ik ook graag herinneringen ophaal. Zo slecht was alles het vroeger nou ook weer niet, bedenk ik me dan met een glimlach. Waarom ik soms terug duik in het verleden? Misschien wel op zoek naar dat stukje magie, en daar helpen Twan en Allard me een beetje bij.
