Wat het was

Pluk de dag. Het einde is nabij. Voor je het weet is alles voorbij. Dat besef ik elk jaar meer op mijn verjaardag. Het plukken gaat steeds moeizamer met weerspannige gewrichten. Het ijzeren geheugen roest. Amnesie door corrosie. De gedachte van zojuist is vaak plotseling verdwenen. Ik ben op weg, maar vergeet waarheen. Lang geleden komt steeds meer in herinnering. Met sommigen zou ik willen praten. Iets vragen, iets vertellen.

Als kind was ik veel onderweg met mijn grootvader. Hij was met prepensioen en had alle tijd voor mij. Hand in hand liepen opa en ik dagelijks door de binnenstad. Regelmatig stopten wij bij een bankje en maakte hij een praatje met de zogenaamde kringies spejers. Mannen die regelmatig op de grond spuwden. Hun klodders pruimtabak vormden kringen op de stoeptegels. We gingen samen naar begrafenissen. ‘Opa wat zat er in die doos?” vroeg ik op de terugweg na mijn eerste begrafenis. Als het circus in de stad was vergaapten wij ons aan de optocht door de binnenstad en repten ons om aan de kassa kaartjes te kopen voor de voorstelling. De clowns waren om te lachen en toen er één tussen de rijen toeschouwers door op ons af kwam, kreeg hij een Agio uit de sigarendoos van opa en ik een hand. De spanning was voelbaar als de metalen hekken werden geplaatst voor de kooi waarin de leeuwen optraden. Wat een held was die dompteur! Onder de indruk liepen we naar huis en zeiden niets. “Kop thee, mannen”, zei oma. “En vertel. Hoe was het?” Opa stak een bolknak op, verhuisde naar zijn stoel in de voorkamer en ik vertelde over de clown.
O ja. Voordat ik het vergeet. Ik was in de straat van mijn jeugd. Bij mijn geboortehuis.

Op zoek naar hoe het was
En naar het beeld van heden
Nieuwe deuren nieuwe namen
Stuurse blikken achter ramen
Geen hoofden uit het verleden
Door kraakhelder dubbel glas

Ik weet nog hoe het was
Toen de ruiten beslagen waren
Waar tafel en stoelen stonden
Versleten door de jaren
Waar grootvader werd gevonden
In de achtertuin op het gras

Niets is wat het was
Kinderstemmen zijn verstomd
Geen knikkerpot en hinkelbanen
Tijd van schaterlach en dikke tranen
De geschiedenis is uitgegomd
Achteruit geeft geen pas.