Van der Hout leert nog steeds in de J70-boot

VARSSELDER - Zeiler Erik van der Hout uit Varsselder blijft ondanks zijn 62 jaar nog steeds jeugdig en leergierig. Hij heeft de grote boten inmiddels ingeruild voor de J70-vloot van WSV Giesbeek. Tussen al die jongvolwassenen voelt hij zich als een vis op het water. “Ik vind het zeilen in de J70 echt supergaaf.”

Door Remko Alberink

De inwoner van Varsselder hoeft niet zo nodig op de voorgrond, stelt zich bescheiden op, in de schaduw van zijn jongere teamgenoten. “Ik zie mezelf echt als een soort reserve, die ze kunnen bellen als ze iemand te kort komen als ze anders niet kunnen varen. Ik vind dat de jeugdige zeilers bij wedstrijden altijd voor gaan, maar alleen al het trainen vind ik fantastisch.”

Historie
Hij heeft al een hele geschiedenis op het water. “Mijn vader zeilde vroeger, dus ik ging al op jonge leeftijd met hem mee”, schetst Erik. “Altijd mee naar zijn wedstrijden. Later kocht hij een goot schip, een dertigvoeter. Dat was in mijn studententijd, daar zeilde hij dan met mijn oom, met mij en mijn twee broers mee. In plaats van dat wij elkaar op verjaardagen troffen, waren er zeilwedstrijden waarbij we elkaar zagen, een soort familiefeestje. Aan het begin van het seizoen werd de agenda getrokken en kozen we samen de wedstrijden uit.”
Het was een leerzame tijd op de boot. “Mijn vader was natuurlijk de stuurman, maar in de boot ben je elkaars gelijke. Dat was natuurlijk ook wel bijzonder voor mijn broers en mij.”
Erik was veel op het water te vinden. “We zeilden voornamelijk in Zeeland of op grote wateren als de Noordzee. We hebben ook wel eens een wedstrijd van IJmuiden naar Lissabon gevarent. Dat was twaalf dagen knallen, geweldig. Steeds vier uur op en vier uur af, zodat je dan even kon slapen.”

Club
Eenmaal de verhuizing naar de Achterhoek achter de rug, zocht hij jaren geleden een zeilclub in de regio om zich bij aan te sluiten. “Ik kwam erachter dat ze hier ook een leuk plasje hadden en dat WSV Giesbeek een leuke en actieve vereniging was en nog steeds is.”
Het was in de periode dat oud-wereldkampioen Peter Wanders mensen bij WSV Giesbeek interesseerde voor het varen in de J70-boot. “En uit die grote groep mensen worden nu steeds de teams voor verschillende wedstrijden samengesteld. Ik sta dit seizoen ingedeeld voor de eredivisiewedstrijden en het Open Nederlands Kampioenschap in Muiden.”
Zijn jeugdige teamgenoten nemen (uiteraard) de jeugdwedstrijden en ook het merendeel van de internationale zeilregatta’s voor hun rekening. Van der Hout vindt het helemaal prima.

J70
De J70 kent door de vele trainingsuren voor Erik steeds minder geheimen. “Maar ik ben nog steeds aan het leren. Ik vind het geweldig om te zien hoe in zo’n boot de gewichtsverdeling belangrijk is. Daar kun je mee spelen. Ook het trimmen van de gennaker is enorm belangrijk.”
Hij roemt de passie die de overwegend jongvolwassenen in het team voor het zeilen hebben. “Dat is erg mooi om te zien. Evenals de passie die Peter Wanders heeft om zijn ervaringen over te brengen op de jeugdige zeilers. Als we trainen vaart Peter er met een bootje naast, en hij ziet echt alles. Hij heeft ook de drie boten, waardoor we heel goed samen kunnen trainen.”
Een kleine kanttekening maakt Erik ook. “Soms is het binnen een team ook belangrijk om elkaar te wijzen op randzaken. Zeilen is bijvoorbeeld ook aandacht aan de boot geven als die op de wal staat.”
Zelf heeft hij inmiddels een J22-boot in zijn bezit. “Daar kan ik lekker mee het water op, ‘s avonds of in het weekeinde.”

Anekdote
Aan het eind van het gesprek van het gesprek deelt Erik nog een hilarische anekdote. Dat was bij de wedstrijd de 24 uurs zeilrace op het IJsselmeer. “Verschillende boten kunnen daaraan meedoen en het doel is om in 24 uur zoveel mogelijk zeemijlen te varen. Je moet weten dat daar meer dan honderd boten aan meedoen. Zelf zat ik op een jacht met een kajuit waar we ook nog eens tussendoor twee uur even de ogen dicht konden doen. Op een gegeven moment zie ik een J70-boot varen. Die had ik niet meteen als deelnemer verwacht, je hebt weinig ruimte, kunt moeilijk naar binnen en moet echt bijna 24 uur aan dek blijven. Toen ik goed keek, bleken het mijn teamgenoten van WSV Giesbeek te zijn. Die hadden kort voor aanvang spontaan gedacht ook wel mee te kunnen doen. Geweldig was dat, wat een helden.”