Indrukwekkende reis triatlete Kruisselbrink

WESTENDORP - De Westendorpse Dieske Kruisselbrink won eind augustus het NK cross triatlon. Na 1,5 kilometer zwemmen in open water, 30 kilometer op de mountainbike en 11 kilometer trailrunning behaalde ze haar vierde nationale titel. In gesprek met de sportster die veel van de wereld zag, daar belangrijke levenslessen opdeed, maar zich nog steeds thuis voelt op de boerderij van haar ouders in Westendorp.

Door Remko Alberink

Het sport-cv van de 30-jarige Kruisselbrink is indrukwekkend. Ze begon met turnen op hoog niveau. “Totdat ik op 15-jarige leeftijd ernstig geblesseerd raakte aan de knie bij een afsprong van de ongelijke brug. Een jarenlange revalidatie volgde met meerdere knieoperaties”, legt de huidige triatlete uit.

Studie
Kruisselbrink ging niet bij de pakken neerzitten, zo vertrok ze als 16-jarige naar Malawi om er vrijwilligerswerk te doen. “Mijn ouders zagen dat eerst niet zitten. Toen ze ermee akkoord waren, gaven ze aan dat zij dat niet voor mij zouden bekostigen. Ik was er van overtuigd dat ik dat zelf zou kunnen inzamelen, en dat is door allerlei acties en sponsoring ruim gelukt”
Tijdens haar studie in Nijmegen kwam ze daarna in contact met de atletiekvereniging. Turnen was niet langer mogelijk, dus Kruisselbrink ging vrijblijvend hardlopen, voor haar plezier. “In mijn hoofd was topsport ook niet meer mogelijk. Best lastig, want ik voelde me afgeschreven.”
De focus ging op haar studie. Tijdens haar studie koos Kruisselbrink bewust voor een minor in duurzame ontwikkelingssamenwerking. “Daarvoor ging ik een half jaar naar Indonesië om onderzoek te doen binnen dat vakgebied.”

Reis
Eenmaal afgestudeerd begon Kruisselbrink aan een reis. “Dat was een reis van een paar jaar waarbij ik zo twee à drie maanden in een bepaald land verbleef. De toeristische highlights sloeg ik vaak over, maar ik genoot van de plekken waar de lokale bevolking me mee naar toe nam. Dat heeft me als mens gevormd.”
Via Azië kwam de sportster in onder meer Canada terecht. “In Azië sportte ik veel in van die kleine sportschooltjes[DK1] en liep ik hard. Daarna fietste ik eens met mijn toenmalige vriend in Canada en werd me tijdens een MTB-tocht in de Rocky Mountains gezegd dat ik dat best goed deed. Toen we daarna naar Nieuw-Zeeland gingen, keken we uit naar een racefiets voor mij. Per toeval zagen we in een wat obscure pandjeswinkel een racefiets die opvallend goed was. We hebben eerst gecontroleerd of alles klopte en de fiets niet gestolen was. Toen hij er dagen later nog steeds stond en de prijs werd verlaagd, hebben we hem gekocht. Ik heb hem nog steeds.”
Het lopen en fietsen kon Kruisselbrink goed, het zwemmen leerde ze zich aan. “Ik had wel mijn diploma’s, maar dat is wat anders dan écht zwemmen. In Nieuw-Zeeland heb ik mijn eerste triatlon gedaan.”

Professioneel
Dat is nu een jaar of zes geleden. Kruisselbrink is intussen professioneel triatlete. Ze traint twee à drie keer per dag. “Maar ik werk ook nog part-time bij de gemeente Aalten als adviseur duurzaamheid. Ik heb een vaste kantoordag en ben daarnaast flexibel qua werk. Ik doe voornamelijk projecten.”
De Achterhoekse zit niet in een vast triatlonteam. “Nee, ik heb zelf een team van mensen om mij heen verzameld waar ik me goed bij voel. Dat kost tijd om alles zelf te regelen, van trainingen tot materiaal, van sponsoring tot pers.”
De vier nationale titels (twee keer NK Cross triatlon, twee keer NK cross duathlon) koestert ze intussen. Hoewel ze veel in Westendorp en de Achterhoek vertoeft, voor werk en sport, heeft ze Arnhem als officiële woonplaats achter haar naam staan. “Ik voel me echt Achterhoekse hoor, maar voor de sport heeft het wonen in Arnhem zeker voordelen.”
Als haar naar haar doelen het komend jaar wordt gevraagd, pareert Kruisselbrink de vraag. ”Ik heb momenteel geen vastomlijnde doelen. Ik geniet van de afwisseling tussen de sporten en denk dat die elkaar kunnen versterken. Mijn focus ligt op het proces en op het kiezen van wedstrijden die passen bij mijn ontwikkeling. In de praktijk zijn dat vaak de langere, zwaardere wedstrijden, al dan niet off‑road. “
Ze staaft dit met een voorbeeld. “Vlak voor de hele triathlon van Almere verzwikte ik mijn enkel, en die is nog niet volledig hersteld. Daarom doe ik voorlopig geen wedstrijden met hardlopen. Maar ik kwam op de kalender wel het NK marathon op de MTB tegen eind oktober, dat lijkt me dan wel weer heel leuk om aan mee te doen.”

Keerzijde
Ze is spontaan, is een open boek tijdens het interview. Ze gaat desondanks ook in op momenten dat het even tegenzit in het leven van een topsporter. “Soms word ik als persoon overvallen door een mentaal minder moment. Onlangs gebeurde dat tijdens de triatlon van Almere, en dat is direct te zien in mijn uitslag. Ik ben daarmee aan het werk.”
Haar sportcarrière is nog volop in ontwikkeling, Kruisselbrink heeft haar top nog niet bereikt, zoveel is duidelijk. Ze zoekt haar eigen weg, net als dat toenmalige 16-jarige meisje dat van Westendorp naar Malawi ging.