Wout Driever eindigt als tweede in Frankrijk. Eigen foto
Wout Driever eindigt als tweede in Frankrijk. Eigen foto Eigen foto

Van SDOUC naar ereplaats op WK duathlon

Sport

ULFT - Waar zijn voormalig ploeggenoten bij SDOUC zich opmaken voor een nieuw voetbalseizoen, zitten de belangrijkste wedstrijden voor Wout Driever er net op. De oud-Ulftenaar werd in augustus tweede op de duathlon Alpe d’Huez (hardlopen en wielrennen) en vorige week vijfde op het WK duathlon in Zwitserland, het land waar de 37-jarige Driever sinds een jaar of tien ook woont en werkt.

Door Remko Alberink

Wout Driever is thuis in Zwitserland, een land waar hij toevallig terecht kwam. “Na mijn studie sportscience ben ik een tijdje in Spanje als fietsgids fietsers gaan begeleiden. Zo kwam ik in contact met een Zwitser. Nu woon ik al weer tien jaar in Zwitserland en werk ik in een grote fietsenwinkel”, stelt de 37-jarige oud-Ulftenaar. “Zeventig procent van mijn werk bestaat uit het helpen van mensen met een goede houding op de fiets, zowel particulieren als wielrenners, een soort fietspositie-analyse. De overige dertig procent ben ik bezig met het maken van trainingen en schema’s voor andere sporters.”

SDOUC
Vroeger speelde Driever voetbal. “Zo heb ik op mijn zeventiende mijn debuut in het eerste elftal van SDOUC gemaakt, ik weet niet meer tegen welke ploeg dat was”, haalt hij zijn herinnering op. “Rond mijn twintigste ben ik gaan fietsen, maar tot die leeftijd was voetbal absoluut nummer een. Het fietsen vind ik nu nog steeds fenomenaal. Een jaar of zes geleden is daar het hardlopen bijgekomen.”
En zo kan het dus zijn dat Driever gegroeid is naar de wereldtop van de duathlon. “De wedstrijd op Alpe d’Huez is jaarlijks een van mijn favorieten. Ik fiets heel graag bergop en dat ligt me ook wel. Ik rijd door het jaar heen nog wel wat wielerwedstrijden, voornamelijk hier in de bergen. De rondjes om de kerk heb ik wel gezien, dat is steeds weer sprinten, ik ben meer van de lange adem.”
Dat bleek in Frankrijk waar Driever knap tweede werd op de iconische berg, op minder dan twee minuten van de winnaar. “In 2022 en 2023 eindigde ik daar al in de top tien, in 2024 ben ik uitgevallen en in 2025 heb ik niet meegedaan”, schetst Driever. “Met deze tweede plaats ben ik dan ook heel erg blij.”
Zijn absentie vorig jaar behoeft enige uitleg. “Ik had een ontstoken hartspier, en mocht dus vier maanden helemaal niets doen”, legt Driever uit. “Dat was een pittige periode, al heeft het me nooit aan het twijfelen gebracht. Ik was gelijk weer bezig met nieuwe doelen stellen en had geen last van een mentale dip. Mijn omgeving was er volgens mij ongeruster over dan ikzelf.”

WK
Vorig weekeinde was het WK in Zwitserland, voor Driever een thuiswedstrijd. “Dat heet de Powerman en die wordt jaarlijks in Zwitserland gehouden. Gelukkig wel, bij de kortere duathlon-afstanden zijn die WK-wedstrijden ook wel ver weg, in Australië of zo.”
Na 10.8 kilometer hardlopen, 148.2 kilometer fietsen en 26.7 kilometer hardlopen kwam de sportwetenschapper als vijfde over de finish. En dan te bedenken dat er ook veel hoogtemeters in het parcours waren opgenomen.
Zijn seizoen zit er nu wel een beetje op. “Ik rijd hooguit nog wat wedstrijden hier in de bergen. Het WK duathlon en duathlon Alpe d’Huez zijn jaarlijks de twee hoogtepunten van mijn seizoen.”
Naar de toekomst kijkend, en dan met name volgend jaar, weet Driever dus ook al waar de focus op gaat. ‘’Naar die twee wedstrijden uiteraard, en misschien het NK. Ik ben nog nooit nationaal kampioen geworden, dus misschien dat ik me daar dan ook op richt.”
Ondanks het feit dat hij vorige week 37 jaar werd, zit Driever naar eigen zeggen nog niet aan zijn top. “Ik merk dat ik progressie boek, zowel bij het wielrennen als bij het lopen. Je krijgt ook steeds meer ervaring.”

Ulft
Met het thuisfront in Ulft heeft hij veel contact. “Ik kom ook zo’n vier à vijf keer per jaar wel naar Nederland, en rond mijn wedstrijden komen mijn ouders ook over. Ik krijg sowieso veel bezoek hier. Als ik in Ulft ben bezoek ik mijn vrienden ook graag. Rond mijn wedstrijden krijg ik ook altijd veel berichten van hen.”
Het is zo’n acht à negen uur autorijden naar de Achterhoek. “En per trein ben ik net zolang onderweg”, reageert Driever.
Ziet hij zich ooit nog eens terugkeren in de Achterhoek? “Misschien wel, die kans is eigenlijk best groot. Op korte termijn bestaan er echter zeker geen plannen voor. In het begin had ik ook nooit gedacht dat ik hier een periode van tien jaar of langer zou wonen.”

Advertenties doorgeplaatst vanuit de krant