Over de kinderburgemeester

Op verzoek van waarnemend burgemeester Mirjam Maasdam gaat deze laatste koffiecolumn met haar niet over haar aanstaand afscheid, maar wil ze graag de kinderburgemeester, Jill Heukshorst (10 jaar), aan het woord laten. De reden? “Jill heeft altijd wel iets te vertellen”, aldus Mirjam.

Mirjam, voordat Jill wat mag zeggen ben ik wel benieuwd waarom je de kinderburgemeester zo belangrijk vindt?
“Ik vind de kinderraad en de kinderburgemeester gewoon een ontzettend waardevolle spiegel voor ons als volwassenen. Ik ben meermalen verrast door de onbevangen blik waarmee deze kinderen naar de samenleving kijken. Zonder verborgen of dubbele agenda’s, zonder politieke gekleurdheid. Ze denken nog niet in eigen belang en weten haarfijn te benoemen wat belangrijk is.”

Jill, waarom ben jij kinderburgemeester geworden?
“Omdat ik me had aangemeld voor de kinderraad en daar een pitch heb gehouden en de meeste stemmen heb gekregen. Ik was daar wel heel verbaasd over. Want er waren best meer goede pitches.”

Wat was de belangrijkste boodschap in jouw pitch?
“Dat kinderen elke dag de kans moeten krijgen om te sporten, gezond kunnen eten en een ontbijt hebben gehad voor ze naar school gaan. Ook vind ik het belangrijk dat kinderen zich veilig voelen, thuis, onderweg, op school en bij de sportclub. Ik hoop met een project dit onder de aandacht te kunnen brengen. Zodat kinderen, wanneer ze voldoende beweging hebben en gezond eten beter hun best kunnen doen op school.”
“Maar je had ook nog een ander goed punt”, vult Mirjam aan. “Ja. Ik vind dat oude mensen niet alleen moeten zijn. Ze verdienen aandacht van jongeren. Eenzaam zijn is niet goed.”

Wat is tot nu toe het allerleukste wat je hebt meegemaakt als kinderburgemeester?
“Koningsdag in Doetinchem! Samen met de andere Achterhoekse kinderburgemeesters mocht ik de koninklijke familie verwelkomen. Dat was echt superleuk.”

Wat heb je verder allemaal gedaan?
“Best wel veel. Vaak samen met Mirjam ergens naar toe. De herdenkingen in Varsseveld, de vlam aansteken in Megchelen, toen de Canadezen daar kwamen voor een herdenking, en nog veel meer dingen.”

“Samen met de kinderraad hebben jullie ook iets gedaan met prullenbakken, klopt dat?
“Ja, dat hebben we ook nog gedaan. De scholen waar de kinderen uit de kinderraad vandaan komen hebben allemaal een prullenbak geadopteerd en versierd. Zodat het beter opvalt dat iedereen zijn rotzooi in de bak moet gooien en niet op straat. Vaak is dat een prullenbak op of dicht bij het schoolplein.”

Heb jij iets geleerd van Mirjam?
“Wat ik van haar geleerd heb is, dat je niet alles perfect hoeft te doen. Iedereen maakt fouten en dat mag. ‘De perfecte speech bestaat niet, als je maar plezier hebt in wat je doet’ zei Mirjam vaak.

Wie maakte de speeches voor jou?
“Dat deed ik gewoon zelf. Dat is leuk om te doen en dat vond ik niet zo lastig. Mijn moeder gaf soms wel een tip, maar de meeste tekst was echt mijn eigen tekst. In het begin was ik nog wel een beetje zenuwachtig of ik alles goed deed, maar dat ging snel over. Ook omdat Mirjam zei dat het niet perfect hoefde te gaan.”

Denk je dat Mirjam ook iets van jou geleerd heeft?
“Dat kan je beter aan haarzelf vragen, maar ik denk het wel.”

Mirjam?
“Zeker weten. Zoals gezegd, de onbevangenheid van Jill en de manier waarop kinderen naar thema’s kijken als milieu, veiligheid, aandacht voor elkaar en dergelijke. Ik vind dat verrijkend en het maakt me blij. Kinderen hebben de toekomst en ik hoop dat ze leren hoe belangrijk het is om samen te werken en naar elkaar te luisteren. Daarom roep ik ook alle scholen uit deze gemeente op om de kinderraad en de mogelijkheid om daaraan mee te doen actief onder de aandacht te brengen bij de kinderen.”

Door Walter Hobelman